Memories
like the corners of my mind
misty watercolor memories
of the way we were
ΜΝΗΜΕΣΜερικές μνήμες είναι όπως μια κουνιστή πολυθρόνα
μέσα σ' ένα ηλιόλουστο δωμάτιο
άλλες ένα περβάζι με βασιλικό
ένα σεργιάνι σε ανθισμένο κήπο
Μα είναι και κάτι μνήμες
... που σε πνίγουνε βαθιά
...
Όμως εκείνη που χρόνια με τρομοκρατεί και με μαγεύει
σα σκύψιμο επάνω απ' τον κρατήρα ζωντανού ηφαιστείου
είναι η μνήμη σου
ένα ολωσδιόλου πανικό λαχάνιασμα
με ξωπίσω από τις φτέρνες μου τη λάβα φονική του έρωτά σου.
Λένα ΠαππάΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗΠάνε οι μέρες
που περπατούσες στο νερό.
Που περπατούσες.
Οι μέρες χάθηκαν.
Μόνο μια μέρα έμεινε,
αυτή που σε τυλίγει.
Η μνήμη δεν είναι φίλος σου.
Σου θυμίζει μόνο
αυτό που δεν έχεις πια...
Margaret Atwood-Το πρωί στο καμμένο σπίτι-
*μτφ: Δώρα ΣτυλιανίδουΔΙΠΛΟΒΡΑΣΙΑΟι αναμνήσεις πάντα σε νικάνε... Να, πάρτε και την πιο απλή ανάμνηση.
Εκείνο το βράδυ που κάτσαμε σ' εκείνο το παγκάκι στη Ναυαρίνου με τη Μαρία. Ας πέρασαν και είκοσι χρόνια. Ε, άμα το βάλεις με το νου σου, θα δεις ότι από τότε δεν βρέθηκε μάστορας να πελεκήσει πιο φίνο παγκάκι, δεν ξανάναψε τόσα αστέρια ο ουρανός, η Άλτζιντα δεν ξανάβγαλε τέτοιο ξυλάκι μανταρίνι...
Καμιάν ανάμνηση δεν νίκησε ποτέ κανένας άνθρωπος.
Πως έφυγες απ’ τη ζωή μου έτσι...
και ούτε κλαίω, ούτε καν σε συζητώ.
Σ’ έχω απορρίψει
και απ’ την μνήμη μου σ’ έχω σβήσει για πάντα.
Και ότι αγάπησα από σένα τώρα το πετώ.
Μόνο που τα βράδια,
σαν τον τρελλό μες στα μπαρ κυκλοφορώ
και απορώ - το πρόσωπο σου δεν μπορώ να θυμηθώ.
Και θέλω όλ’ αυτά τα βράδια
να σ’ αγαπήσω πάλι απ’ την αρχή, μωρό μου.
Μα δεν έχω άλλη αντοχήΣταμάτης Κραουνάκης