παρα-κείμενα
Πέμπτη, Δεκεμβρίου 20, 2007
90 ~ Χριστούγεννα, ii
REVERSIBILITAT ή
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΖΑΛΤΣΜΠΟΥΡΓΚ
...Ανοίγω το πάράθυρο στο παγωμένο πρωινό' σπίτια ακόμη σκοτεινά' αέρας ήδη ξένος απ' την όσφρηση.
Αργά οπισθοβατώ κι εγώ προς το κρεβάτι
Ένα μικρό τρανζίστορ μεταδίδει κάλαντα (πολυφωνίες παιδικές και χάλκινα πνευστά).
Με ένδυμα του Βορρά, εν τέλει (πλατύγυρο καπέλο και κασκόλ)
φτάνουμε από τα σκαλοπάτια - χθες το βράδυ - στην υποδοχή.
Η πανδοχέας υποκλίνεται ευγενικά. Νεότερη έπαιζε άρπα,
τώρα απλώνει το δεξί της χέρι (σε αθέατες χορδές) και παίρνει το κλειδί.
Το ρεστοράν ευφραίνεται κατάμεστο.
Βλέπουν την πλάτη μου οι θαμώνες καθώς περνώ την είσοδο.
Αφήνω αμέσως το μικρό μου φιλοδώρημα γνέφοντας για καφέ.
Παραμονή των Χριστουγέννων. Εισπράττω ευχές αγνώστων...
Κώστας Μαυρουδής
-η λέξη, τ.183-
ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Στο κέντρο του αγρού ένας Αμνός
κι απ' την αρσενική καρδιά του το διανοητικό αίμα αναβλύζει, αναβλύζει, όλο αναβλύζει
για να γεμίσει το ποτήρι που είναι τώρα ποίημα, ακινησία
που προς αυτήν η πομπή πηγαίνει βουβαμένη
απ' τη μουσική του κόσμου σαν κάτι να την τραβάει να επιστρέψει.
Τον είχα ξεχάσει Αυτόν.
Το φαρμακερό πράσινο επιστρέφει
λόγχες του Ελοχίμ
κόβουν τις πληγές της νοσταλγίας σε τραγούδι.
Κι απ' αυτό το άνοιγμα στο αίμα μια γυναίκα
στο κέντρο του αγρού διαταράσσει τη γυμνότητα
που φοβόμαστε ν' αγγίξουμε αλλά μας ρούφαγε μέσα της εκείν' η λαγνεία
(γιατί ο Έρωτας έχει διαταγές άλλες μέσα στις διαταγές)
τα στήθη της στάζοντας λυτρωτικά γάλα στη δίψα του χεριού
η μήτρα της η θήκη της καρδιάς στη διανοητική ορμή,
λυσσάει εκεί
στα ακρότατα του Βρέφους.
Αυτές είναι οι επίφοβες φάσεις του ερυθρού.
Την είχα ξεχάσει αυτή.
Που προς Αυτήν η πομπή έρχεται.
Φρέσκο το πρωινό ξεσπάει και τους διασχίζει
οι ερωτικοί στίχοι ξεθωριάζουν. Προσκυνητές
με τα εμβλήματα της σεξουαλικής αγωνίας,
τους αμφορείς του πόθου, τα σχοινιά της δύναμης,
οι βασιλιάδες και οι βασίλισσες
διασχίζοντας το πράσινο έρχονται στο Βρέφος.
Είχα ξεχάσει τον Αμνό.
Κι είδα μια γυναίκα εκεί που έψαχνα γι' Αυτόν
ένα θηρίο πληγωμένο στη νυφική παστάδα απ' όπου έρεε
ο Έρωτας κρουνός.
Robert Duncan
-Σύγρονοι Αμερικανοί Ποιητές-
*μτφ: Κατεριίνα Αγγελάκη-Ρουκ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Χριστούγεννα, κι ό,τι αρχίζω μού πηγαίνει στραβά
Πάντα με πάει σ’ ενός σταυρού τα καρφιά
και πότε-πότε τα καρφώνω κι εγώ
σε άλλον αμνό.
Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θάναι ξανά
Χριστούγεννα, τι φταίω που αν λείπεις η ζωή μου διψά
Το γαϊδουράκι της τραβάει αργά
να βρει ένα πανδοχείο νυχτερινό
να 'ναι ανοιχτό
ή έστω μια φάτνη να χωράει το κενό
Χριστούγεννα, χωρίς αυτά ο χρόνος δεν ξεκινά
Βοσκούς μαζεύω, μάγους από μακριά
Γιορτάζω για ν' αλλάξουμε οριστικά
Χρόνια πολλά
χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια
Φοίβος Δεληβοριάς
Ετικέτες Ι.Σ.Μ.-φωτ. 2, Χριστούγεννα
Κυριακή, Δεκεμβρίου 17, 2006
48 ~ Χριστούγεννα, i
.
ΑΡΤΙΣΤΑ
... Μια φορά, Χριστούγεννα,
τη μέρα που η θερμοκρασία
έσπαγε κάθε ρεκόρ, ανοίξαμε επιτέλους τα από καιρό κλειστά παράθυρά μας
πάνω από την οδό Beacon και ο αέρας που φύσηξε
μέσα στην ψηλοτάβανη κάμαρα
σήκωσε όλο το χάρτινο χιόνι
απ' το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Βρεθήκαμε στη δίνη
ενός τυφώνα δωματίου, χιόνι
στα μανίκια σου και τα μαλλιά, κι ό,τι
μας χώριζε είχε γεφυρωθεί...
Mark Doty
*μετ: Δημήτρης Παπανικολάου
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ
Δεν είναι τα όνειρα
αυτά και πότε ήταν
ούτε ο πρακτικός βίος που ανατράπηκε ξαφνικά
την μάνα μου συλλογίζομαι απόψε
στρατόπεδο παραμονή Χριστούγεννα
που θα γυρίζει μοναχή της μέσ΄ στο σπίτι
που θα κοιτάζει τα βιβλία μου
και θα κλαίει.
Χρίστος Ρουμελιωτάκης
ΩΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Άρχισε να μετράει αντίστροφα από την πρώτη μέρα του Δεκέμβρη. Άδειασε σε ένα μπωλ 24 καραμελίτσες, από αυτές που του είχε φέρει ο Κλωντ για να ελαττώσει τους καφέδες, και κάθε πρωί στις δέκα, με σχολαστική ακρίβεια, μασούσε μία και μετρούσε τις υπόλοιπες. Την τελευταία θα την άφηνε για την ίδια ώρα της παραμονής των Χριστουγέννων - τότε που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, θα καλωσόριζε τον Δαμιανό στην αίθουσα των αφίξεων του Ρουασί. Ήξερε πόσο απολάμβανε την μυρωδιά του φρεσκοψημένου καφέ, από την εποχή που με το άρωμά του ξυπνούσε κι αυτόν και τις αισθήσεις του εκείνα τα πρωινά που ο Κλωντ έφευγε νωρίτερα και έμεναν μόνοι. O Kλώντ... Ήταν μάταιο να προσπαθεί να ελέγξει τη σκέψη του για να απωθήσει τις ενοχές του. Ένιωθε ότι τον πρόδιδε διπλά, γιατί μετά την απόφαση του Δαμιανού να έρθει στο Παρίσι, είχε ακυρώσει το ταξίδι τους στο Βερολίνο και είχε αρνηθεί την πρόσκλησή του να περάσουν όλοι μαζί τις γιορτές στο σπίτι των Ντριλλόν. Ήθελε να είναι μόνος με τον Δαμιανό αυτές τις πέντε μέρες που θα του χάριζε. 'Ετσι το ένιωθε, σαν χριστουγεννιάτικο δώρο, ακόμα κι αν στο βάθος ήξερε ότι του το χρωστούσε αυτό το ταξίδι. Πάντα ήταν ο Στέφανος που πήγαινε να τον βρει στην Αθήνα, ο Δαμιανός δεν είχε ξαναέρθει στην Γαλλία από τότε που τελείωσε η συνεργασία τους με το πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ. Μέτρησε τις καραμέλες. Τρεις μέρες ακόμα σκέφτηκε σηκώνοντας μηχανικά το τηλέφωνο που χτυπούσε.
ΑΡΤΙΣΤΑ
... Μια φορά, Χριστούγεννα,
τη μέρα που η θερμοκρασία
έσπαγε κάθε ρεκόρ, ανοίξαμε επιτέλους τα από καιρό κλειστά παράθυρά μας
πάνω από την οδό Beacon και ο αέρας που φύσηξε
μέσα στην ψηλοτάβανη κάμαρα
σήκωσε όλο το χάρτινο χιόνι
απ' το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Βρεθήκαμε στη δίνη
ενός τυφώνα δωματίου, χιόνι
στα μανίκια σου και τα μαλλιά, κι ό,τι
μας χώριζε είχε γεφυρωθεί...
Mark Doty
*μετ: Δημήτρης Παπανικολάου
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ
Δεν είναι τα όνειρα
αυτά και πότε ήταν
ούτε ο πρακτικός βίος που ανατράπηκε ξαφνικά
την μάνα μου συλλογίζομαι απόψε
στρατόπεδο παραμονή Χριστούγεννα
που θα γυρίζει μοναχή της μέσ΄ στο σπίτι
που θα κοιτάζει τα βιβλία μου
και θα κλαίει.
Χρίστος Ρουμελιωτάκης
ΩΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Άρχισε να μετράει αντίστροφα από την πρώτη μέρα του Δεκέμβρη. Άδειασε σε ένα μπωλ 24 καραμελίτσες, από αυτές που του είχε φέρει ο Κλωντ για να ελαττώσει τους καφέδες, και κάθε πρωί στις δέκα, με σχολαστική ακρίβεια, μασούσε μία και μετρούσε τις υπόλοιπες. Την τελευταία θα την άφηνε για την ίδια ώρα της παραμονής των Χριστουγέννων - τότε που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, θα καλωσόριζε τον Δαμιανό στην αίθουσα των αφίξεων του Ρουασί. Ήξερε πόσο απολάμβανε την μυρωδιά του φρεσκοψημένου καφέ, από την εποχή που με το άρωμά του ξυπνούσε κι αυτόν και τις αισθήσεις του εκείνα τα πρωινά που ο Κλωντ έφευγε νωρίτερα και έμεναν μόνοι. O Kλώντ... Ήταν μάταιο να προσπαθεί να ελέγξει τη σκέψη του για να απωθήσει τις ενοχές του. Ένιωθε ότι τον πρόδιδε διπλά, γιατί μετά την απόφαση του Δαμιανού να έρθει στο Παρίσι, είχε ακυρώσει το ταξίδι τους στο Βερολίνο και είχε αρνηθεί την πρόσκλησή του να περάσουν όλοι μαζί τις γιορτές στο σπίτι των Ντριλλόν. Ήθελε να είναι μόνος με τον Δαμιανό αυτές τις πέντε μέρες που θα του χάριζε. 'Ετσι το ένιωθε, σαν χριστουγεννιάτικο δώρο, ακόμα κι αν στο βάθος ήξερε ότι του το χρωστούσε αυτό το ταξίδι. Πάντα ήταν ο Στέφανος που πήγαινε να τον βρει στην Αθήνα, ο Δαμιανός δεν είχε ξαναέρθει στην Γαλλία από τότε που τελείωσε η συνεργασία τους με το πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ. Μέτρησε τις καραμέλες. Τρεις μέρες ακόμα σκέφτηκε σηκώνοντας μηχανικά το τηλέφωνο που χτυπούσε.
Ένα λεπτό αργότερα, αφού ευχήθηκε στον Δαμιανό "καλά Χριστούγεννα", ακούμπησε μαλακά το ακουστικό στη θέση του, άνοιξε το παράθυρο και άφησε το μπωλ με τις τρεις καραμέλες του καφέ να κυλήσει από τα χέρια του και να προσγειωθεί κομμάτια στις πλάκες του ακάλυπτου.
Ιωάννα Μοάτσου-Στρατηγοπούλου
-Εορτολόγιο-
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ
Βιέννη, Χριστούγεννα του 1991:
Στη Rauenstraße ο ουρανός είχε σχεδόν καθίσει πάνω στα σπίτια,
λίγο πριν αρχίσει να διαλύεται σε κομμάτια
που έπεφταν επάνω μου και με κατάπιναν.
Πάει ώρα που σε κυνηγούσα από γωνία σε γωνία,
μέσα στην αδηφάγα λαιμαργία της πόλης που μ' εξαφάνιζε.
Ανάμεσα στα δαιδαλώδη της σχήματα, τις γωνίες και τις τεθλασμένες,
το μόνο που δεν είχε σχήμα ήταν ο ουρανός.
Γιώργος Σταυριανός
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ
Βιέννη, Χριστούγεννα του 1991:
Στη Rauenstraße ο ουρανός είχε σχεδόν καθίσει πάνω στα σπίτια,
λίγο πριν αρχίσει να διαλύεται σε κομμάτια
που έπεφταν επάνω μου και με κατάπιναν.
Πάει ώρα που σε κυνηγούσα από γωνία σε γωνία,
μέσα στην αδηφάγα λαιμαργία της πόλης που μ' εξαφάνιζε.
Ανάμεσα στα δαιδαλώδη της σχήματα, τις γωνίες και τις τεθλασμένες,
το μόνο που δεν είχε σχήμα ήταν ο ουρανός.
Γιώργος Σταυριανός
Ετικέτες Ι.Σ.Μ.-κείμ. 1, Ι.Σ.Μ.-φωτ. 1, Χριστούγεννα
