παρα-κείμενα

Brian Edmond

Ο ύπνος είναι γέφυρα
που πάει απ' το σήμερα στο αύριο,
Από κάτω της, σαν όνειρο
κυλάει το νερό.

Juan Ramón Jiménez
*μτφ: Αργύρης Χιόνης


ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ

Ι
Αντεραστής ανάμεσά μας πλάγιασεν
ο Ύπνος. Πήρε τα γλαυκά μάτια
και τα 'κλεισε' πήρε το στόμα
κι' έσβησε το μειδίαμα και το φιλί.

Την ξανθή κόμη χτένισαν τα ήσυχα νερά
της λήθης, που παρέσυραν τ' αγαπημένο σώμα
στον κόσμο των αστέρων και των σκιών.

Φίλτρα σιγής βιάζουν τα σφαλισμένα χείλη,
φωνές υπνόβιες τ' αυτιά, και μες στις φλέβες
ακούω τν βαθειά βοή του ταξιδιού.

ΙΙ
Ανέδυσες απ' τον βυθό του ύπνου
μ' αστέρια και κοχύλια μες στα χέρια
και μες στα μάτια σου τη σκοτεινή δροσιά των θαλασσών.

Καθώς τ' ανοίγεις, θέλω πρώτος να δεχθώ
το βλέμμα των' μήπως συλλάβω, πρωτού σβήση
το νόημα του κόσμου που σ' εκράτησεν ολονυκτίς.

Αλέξανδρος Μάτσας
-Ανθολογία Νεοελληνικής Ποιήσεως 1708-1971-


ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΜΕΡΑ

[....]
Αυτή ήταν η μέρα του προσώπου σου
του προσώπου σου μετά τον έρωτα, κοντά στο μαξιλάρι ένα νάνι νάνι.
Λαγοκοιμάσαι δίπλα μου κι αφήνεις την παλιά κούνια να σταματήσει
η ανάσα μας έγινε μια, έγινε παιδιού ανάσα μαζί,
ενώ τα δάχτυλά μου ζωγράφιζαν μικρά Όμικρον στα κλειστά σου μάτια
ενώ τα δάχτυλά μου ζωγράφιζαν μικρά χαμόγελα στο στόμα σου
ενώ ζωγράφιζα Σ' ΑΓΑΠΩ στο στήθος σου και στον τυμπανοκρούστη του
και ψιθύριζα "Ξύπνα" και μουρμούρισες στον ύπνο σου
"Σσσ... Τώρα τρέχουμε με τ' αυτοκίνητο στο Κέιπ Κοντ.
Τραβάμε για τη Μπουρν Μπριτζ.
Γύρω τώρα στο Μπουρν Σερκλ". Μπουρν!
Τότε σε γνώρισα μέσα στ' όνειρό σου και προσευχήθηκα στον καιρό μας
να με διαπεράσεις και να ριζώσεις μέσα μου
και να φέρω στο φως το γέννημά σου, να φέρω
το εσένα ή το φάντασμά σου στο μικρό μου σπιτικό.
... ... ...

Ann Sexton
*μτφ: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
-Σύγχρονοι αμερικανοί ποιητές-


ΣΤΟ ΜΕΣΑ ΚΟΣΜΟ

Η επιστροφή σιο κρεβάτι μοιάζει η ελκυστικότερη επιλογή. Δεν έχει καμία όρεξη ούτε για το βιβλίο που ξεκίνησε πριν δυο μήνες, ούτε για τις εκπομπές της τηλεόρασης. Λίγος ύπνος είναι σαφώς προτιμότερος.

[....] Ναι, το κρεβάτι μοιάζει η ελκυστικότερη επιλογή. Εκεί κλείνοντας τα μάτια θα γυρίσει στα παιδικά της χρόνια στη Γερμανία, θα θυμηθεί τους τρυφερούς γονείς της που ποτέ δε ξεπέρασε το θάνατό τους. Θα θυμηθεί τα όνειρα της γλυκιάς οικογένειας με τα χαρούμενα παιδάκια και τον πρίγκιπα που παντρεύεται την όμορφη κοπέλα και της χαρίζει τον κόσμο όλο. Θα θυμηθεί τη δουλειά της στο μεγάλο πολυκατάστημα και πόσο περήφανη ένιωθε που ο υπεύθυνος την έβαζε πάντα στη διακόσμηση της βιτρίνας. Είχαν εκτιμήσει το καλό της γούστο που κανένας δεν αναγνωρίζει πια. Θα θυμηθεί το νεανικό κορμί της που όταν περπάταγε γύριζαν να την κοιτάξουν, όταν ανέμιζαν τα μαλλιά της πάνω στο μηχανάκι του άντρα που της χάρισε έναν κόσμο. Μάλλον δεν ήταν ο κόσμος όλος και μάλλον ήταν μοναχικός. Θα θυμηθεί τη γέννηση των παιδιών της που μεγάλωσαν κι ίσως κάποια γλέντια με συγγενείς και φίλους που συνέβησαν σε έναν άλλο κόσμο κάπου εκεί έξω.

Κι έτσι, θυμούμενη τα περασμένα, θα κοιμηθεί γλυκά για όσες περισσότερες ώρες γίνεται.
... ... ...

Κατερίνα Αυγέρη
-Μανδραγόρας, τχ.45-


ΣΤ' ΟΥΡΑΝΟΥ ΤΗΝ ΑΚΡΗ

...
Στραβά το καπελάκι μου
στο χέρι κομπολόι
μετρώ τα σκαλοπάτια σου
κι η έγνοια σου με τρώει.

Μα πριν με διώξεις άκαρδη
θερμά παρακαλώ σε
περκάλι βενετσάνικο
να κοιμηθούμε στρώσε.

Μάνος Χατζιδάκις / Νίκος Γκάτσος
(με τονμε τον Μανώλη Μητσιά)

Στο τέλος της νύχτας
βρίσκω το στήθος σου
γέρνω το κεφάλι μου
αποκοιμιέμαι.

Sérgio Godoy
-Η Έλξη των Ομωνύμων-
μτφ: Ρήγας Κούπα


ΕΝΥΠΝΙΟΣ ΕΡΩΣ

Έτσι όπως είσαι, όνειρο.
Έτσι όπως είσαι, ανάλαφρο σκίρτημα αύρας
ήχος φλογέρας που έρχεται απ' το μαγεμένο δάσος
Έτσι μείνε κοντά μου.
Πρόσωπο αγγισμένο από έναν μάγο Έρωτα.
Σώμα πολιορκημένο απ' τον αχαλίνωτο πόθο.

Μείνε κοντά μου όσο γίνεται περισσότερο.

Κι ας μη με ξυπνήσουν οι ώρες.
Έστω πουλιού γλυκό κελάηδισμα
ας μη με βγάλει απ' την αγκάλη σου.

Μα έτσι, πλημμυρισμένος απ' αυτή την άχρονη ηδονή
από τον έναν, στον άλλον ύπνο ας περάσω, τον βαθύτερο.

Θανάσης Κωσταβάρας
-Οι μεταμορφώσεις των κήπων-


Ο ΥΠΝΟΣ

Είναι ο ύπνος της γλώσσας μου
μιλάει μια γλώσσα που ποτέ δεν θυμάμαι
λέξεις που εισρέουν στον ύπνο των λέξεων
μόλις προφερθούν.

Είναι ο ύπνος της μιας στιγμής
μέσα στην επόμενη, που μακραίνει τη νύχτα,
κι ο ύπνος του παράθυρου
που μεταμορφώνει τον ψηλόκορμο ύπνο των δέντρων σε γυαλί.

Ο ύπνος των μυθιστορημάτων όταν διαβάζονται είναι βουβός
όπως ο ύπνος των φορεμάτων στα ζεστά σώματα των γυναικών.
Και ο ύπνος του κεραυνού που μαζεύει σκόνη τις λιόλουστες μέρες
και ο ύπνος της στάχτης καιρό μετά.
[...]
Κι είναι και ο ύπνος που απαιτεί να ξαπλώσω
για να ταιριάξω με το σκοτάδι που 'ρχεται καταπάνω μου
σαν άλλο δέρμα που μέσα του ποτέ δε θα με βρούνε,
κι έξω του ποτέ δε θα φανώ.

Marc Strand
*μτφ: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
-Ξένη Ποίηση του 20ού αιώνα-


ΤΟ ΧΤΕΝΙΣΜΑ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥ

Κάποτε, κουρασμένη, άφησε το κορμί της λυμένο στην αμμουδιά, ενώ η ίδια ταξίδεψε μέσα στα φλεγόμενα κύματα του ηλιοβασιλέματος που πασπάλιζαν με πορτοκαλιούς αφρούς την ερεθισμένη ψυχή της. Έσουρε τα νύχια της πέρα δώθε, τραυμάτισε ακόμα περισσότερο την γρατσουνισμένη άμμο, έπειτα φίλησε τις ρωγμές της κι αποκοιμήθηκε μέσα στ' αναφιλητά τα δικά της και της θάλασσας.

Δημήτρης Τσατσούλης
-Η Νύχτα, Το Νύχι, Η Αμυχή-


ΠΑΡΕ ΜΕ

Σαν δυο φωτάκια βραδινού αεροπλάνου
τα δυο σου μάτια και χαράζουν τον αέρα
Η αγκαλιά σου είναι σκάλα του Μιλάνου
κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα

Πάρε με, πάρε με, μέσα σου να κρυφτώ
- σαν να μην έζησα πριν απ’ το βράδυ αυτό

Θέλω να δω το πρόσωπό σου ανθισμένο
να με φιλάς όλη τη νύχτα, όσο αντέξεις
Σαν φλιπεράκι γελαστό, ξετρελαμένο
σου δίνω ακόμα μία μπίλια για να παίξεις

Κι ύστερα ξάπλωσε κοντά μου και κοιμήσου
εγώ θα πιάσω μια γωνίτσα στο κρεβάτι
Όχι πως έχω το κλειδί του παραδείσου
μα σ’ αγαπώ κι αυτό νομίζω είναι κάτι

Βασίλης Παπακωνσταντίνου / Αφροδίτη Μάνου
-με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου-