παρα-κείμενα

Παρασκευή, Μαρτίου 01, 2013

216 ~ αναμονή, iii



Δεν αφιέρωσα πολύ χρόνο
Μόνο προσδέθηκα στις άκρες μιας τερατώδους αναμονής που τίποτε δεν προμηνούσε
Μη προσδοκώντας παρά τη βροχή που έτσι κι αλλιώς έρχεται
Έτσι κι αλλιώς...

Στέφανος Ροζάνης
-σημειώσεις, τχ.56-


«ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΟΥΚ ΕΧΩ»

Ήρθες
αλλά εγώ περιμένω την αγαπημένη μου
για να κηρύξω έρημο
να ετοιμάσω τον δικανικό
με τα λουριά απ' τα σανδάλια της

Την περιμένω μέρα-νύχτα
υιοθετημένος από τη βασιλεία
άνωθεν
διεφθαρμένος από τη ρυπαρότητά της
έκθετος στις γαζέλες
και των μηρών της την έπιείκια
νεωκόρος του ναού της

Μετανοώ κάθε φορά που στρέφει εις τα οπίσω
κάθε φορά που απειλεί τη δημόσια υγεία
και παίρνεται στα κράσπεδα των ενεχυροδανειστών

Εγώ περιμένω την αγαπημένη μου
Βαπτιστή
να πιστεύσω
διότι είμαι το ερείπιο στη Βηθεσδά
μάρτυρας των επιδρομών του αγγέλου στα νερά
αεικίνητος και παραλυτικός
δεν εξεγείρομαι
είμαι εκ περιτροπής
εγωπαθής
πάνω και κάτω
Ήρθες
αλλά άνθρωπον ουκ έχω

Γιώργος Βέλτσος
-Χαίρετε-


ΑΛΛΟΠΑΡΜΕΝΟ ΚΕΦΑΛΙ

Μέσα στο δρόμο όπου κανείς δεν περνά
Ανάμεσα στον αριθμό 13 και στον αριθμό 30
Ό,τι καιρό κι αν κάνει
Όλη τη μέρα εκείνη και τις άλλες
Είμαι εκεί περιμένω
Σε περιμένω

Από μακριά από έκεϊ κάτω από παντού
Απ' όπου έρχεσαι δεν θα ξαναρθείς
Έχεις γνωρίσει τούτο τον κόσμο και τον άλλο
Κι ό,τι δε γνώριζες
Ό,τι αρνιόσουνα
Ό,τι γελούσες
Μα τη βραδυά που έπρεπε να φύγεις έκλαιγες

Τώρα η καμπάνα σημαίνει και βρίσκομαι εκεί
Κοντά μου υπάρχουν άνθρωποι που μήτε καν με κοιτάζουν
Άλλοι που τους είδα και που δε με βλέπουν
Άνθρωποι πλούσιοι κι άλλοι που έχουν ταλέντο
Τέλος όλοι όσοι γι' αυτούς μιλούνε τούτη τη στιγμή
Κι εσύ πού είσαι
Γιατί δε ξαναγύρισες ακόμα

Ένας μεγάλος θόρυβος ακούγεται μες στην αυλή
Δεν είν' ακόμα για μένα μήτε για κείνους
Είν' ή σειρά σου
Να σε
Πάντα θλιμμένη
Τι όψη
Υπάρχουν σταγόνες βροχής που λαμποκοπούν
Μέσα στην κόμη σου

Pierre Reverdy
*μτφ: Τάκης Βαρβιτσιώτης
-Εκλογή ποιημάτων 1915-1966-


Ο ΣΤΑΘΜΟΣ

Εγκαταλείπομαι στην ένταση των άκρων, στο διεγερμένο σφυγμό, μπροστά μου απλώνονται παράλληλες ιδεατές ευθείες ατσάλι, και διασταυρούμενα οχήματα αντανακλούν τεχνητούς φωτισμούς, θα πρέπει λοιπόν να διαλέξω τη γραμμή και το προκαθορισμένο όχημα, υπάρχει πάντα φόβος για ένα σφάλμα, για μια τυχαία αλλαγή προορισμού, από τα χείλη μου κρέμονται οι λέξεις που θα σου πω, τις επέλεγα προσεκτικά την προηγούμενη νύχτα, τώρα σουρουπώνει ξανά οι φωτεινές επιγραφές στέλνουν σταθερά μηνύματα, οι λέξεις που θα σου πω έχουν γίνει τσαμπί στυμμένες ρόγες.

Ήταν υποχρεωμένος να περιμένει. Υπάρχει πάντα ένα στάδιο αναμονής, η γραμμή είναι ακόμη άδεια, συνέχεια αγγέλλονται αφίξεις και αναχωρήσεις, θα ήταν υποχρεωμένος να περιμένει, δεν έχει φτάσει η στιγμή, περιβάλλεται από άγνωστους ανθρώπους που κινιούνται βιαστικά στο μήκος των διαδρόμων σέρνοντας αναμνήσεις ή προσμονές, άλλοι για πόλεις που ονειρεύτηκαν και άλλοι για πόλεις φαντάσματα που αφανίζουν την ψυχή.

Ιωσήφ Βεντούρας
-Περίπλους, τχ.50-
(αρχείο ΕΚΕΒΙ)


ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΡΧΕΣΑΙ

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω,
τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή
Πίσω απ’ τα μάτια, πίσω απ’ της ζωής το βέλο
κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε - το ξέρω
νεροποντή που περιμένω μια ζωή.
Γιατί δεν έρχεσαι...

Μια καταιγίδα θέλω να `ρθει να ουρλιάξει
όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή,
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει,
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει
μέχρι τον ήλιο ν’ ανεβεί και να τον κάψει
γιατί δεν έρχεσαι,
γιατί δεν έρχεσαι ποτέ,
γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω.

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει,
όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ’ το ποτό -
απ’ το ποτό τής φαντασίας μου που με λιώνει
Κάθε γουλιά του, καίει σαν πάγος και σαν χιόνι
κι ανατινάζει του μυαλου μου το βυθό.
Γιατί δεν έρχεσαι...

Μια καταιγίδα θέλω να `ρθει να μας πνίξει
σ’ ένα τραγούδι που δεν έγραψε κανείς
Ό,τι δε γίναμε ποτέ να μην το δείξει
Να `ναι γιορτή, την αγκαλιά της να ανοίξει
στην ανημπόρια τής χαμένης μας ζωής
Γιατί δεν έρχεσαι,
γιατί δεν έρχεσαι ποτέ,
γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω.

Απ’ της ψυχής μου το ιερό
ως της ζωής μου το μπουρδέλο
χτίσε μια γέφυρα να πάω και να `ρθώ.
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ - ποτέ όταν σε θέλω
Kλείσε τα μάτια μου και έλα να σε δω.
Γιατί δεν έρχεσαι;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω;

Αλκίνοος Ιωαννίδης
(ΕΔΩ με τον Σωκράτη Μάλαμα και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη)

Ετικέτες

permalink

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Επιστροφή στην αρχική σελίδα