παρα-κείμενα

Τετάρτη, Μαΐου 01, 2013

220 ~ μουσική, iii



Τη μουσική διδάσκει ο Έρωτας
και σ' όποιον πριν άμουσος ζούσε.

Μελέαγρος
*μτφ: Κωνσταντίνος Τσάτσος
-Ποιήματα άλλων καιρών και άλλων τόπων-


ΔΟΚΙΜΗ ΓΙΑ ΛΑΪΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Κάποτε θα γράψω μια μουσική ακουμπισμένη στα βλέφαρα δυο ματιών
όπως τ' όνειρο στην απογευματινή βροχή
όπως το κορίτσι στο περβάζι του βραδινού παραθύρου
όπως το πρωινό πουλί στο ελάχιστο κλωνί της ανεξάντλητης ελπίδας.
Κάποτε θα γράψω μια μουσική ακουμπισμένη στα βλέφαρα δυο ματιών
λάδι και κρασί για τις πληγές των απαρηγόρητων αδερφών
φως και πάλι φως για το ματωμένο δρόμο της ειρήνης.

Θωμάς Γκόρπας
-τα θεάματα-


MOZART, ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ

Φανταστική μουσική!

τόσο κοντά
τόσο κοντά στον θάνατο
και τη ζωή
με πιο αίθρια ματιά
με κοιτά
η ζωή

μουσική Έσύ, που αγγίζεις
τα σωθικά μου
και που εγώ δεν μπορώ
να εξηγήσω
Ποιο το
όφελος
Έτοιμος
για δάκρυα
που έρχονται
και γω παγώνω
παρά τον άστατο
ήλιο, σκιά
τώρα

[....]
διαπέρασε με, μουσική, υπέρτατη
ζωή, θάνατε,
λεπτομοιρασμένε
σε όλες τίς απειροελάχιστες
υποδιαιρέσεις του κορμιού,
συγχρόνως!

Göran Sonnevi
μτφ: Βασίλης Παπαγεωργίου
-Σύγχρονοι Σουηδοί Ποιητές-


ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΧΙ

...εκεί που ανησυχούσε ο Δομένικος και βρισκόταν σε μεγάλο εκνευρισμό, ξάφνου ένα φως αντιφέγγισε μέσα στ' ανοιχτό παράθυρο. Ύστερα κάποιες νότες απ' το λαγούτο της έφτασαν κρουνός μελωδίας στ' αυτιά τους.

—Να την! Να την! έπνιξε στα χείλη του την κραυγή της χαράς του σφίγγοντας το μπράτσο του φίλου του.

Οι νότες κύλησαν εδώ κάτω και πάει να φωτιστεί το μουσικό τους νόημα, γιατί η Μόνικα συνοδεύει το λαγούτο με συρτή φωνή κοντράλτας.

[....] Οι νότες τώρα σε ντο δίεση έφτασαν ολοκάθαρες στ' αυτιά τους. Ασημένιος κρουνός απ' τη σελήνη ξετυλίγεται και ζεστή τώρα η φωνή της γυναίκας στρογγυλεύει τις νότες. Όλα έλαμπαν τότε μαζί του...

Ο Δομένικος μ' ένα μουρμουρητό φανέρωσε την αναστάτωσή του. Σε ποιον απευθύνεται; Στο Θεό απευθύνεται το Te Deum; Την ίδια στιγμή δυνάμωσε τ' ανήσυχο πνεύμα του νερού στην μάταιη πάλη του εκεί κάτω στα βράχια. Ξεσηκώθηκε μακρινός ο άνεμος και βράζει όλη τούτη η νερένια έκταση, τούτο τ' άπιαστο στοιχειό - βράζει, φωτιά κι αγωνία και πάθος κι η θάλασσα.

Όμως τώρα ξεπερνώντας την αγωνία της θάλασσας ξανακούστηκε η γυναικεία φωνή. Τώρα είναι ένας ρυθμός αλλιώτικος στις χορδές. Όχι πια το λα το υγρό. Κάτι το νευρικό, το σπασμωδικό έχουν οι νότες. Όλο συγκοπές κι αγωνία και παράκληση: Μη φεύγεις. Μη φεύγεις!...

Την ίδια στιγμή μια βουή κούφια του νερού έσκασε ξανά εδώ πάνω και γίνηκε ένα σώμα με τη ραγισμένη νότα που κρεμάστηκε μετέωρη στο νοτισμένον αγέρα. Όμως εσύ έφυγες πια. Έφυγες...

Τέτοια μουσική δεν ξανάκουσα, παραδέχτηκε ο Ντα Σούντζι σκουντώντας τον αποσβολωμένο Δομένικο.

Ο Δομένικος δεν του απαντάει. Έχει πετρώσει εκεί πέρα, μέσα στο φεγγάρι. Σαν να βύζαξε το μαστό της σελήνης κι απόμεινε εκεί δα μαρμαρωμένος και μαγεμένος. Βυζαίνει άπληστα η ψυχή του την ομορφιά και τον πόνο της μουσικής ψυχής. Η ελπίδα του φλερτούρισε όμως την ίδια στιγμή τη χαρά τη διώχνει η ανησυχία.

Για ποιον είναι η μουσική; Ερωτική είναι! Μήπως είναι κανένας άλλος στη μέση, Θεέ μου! Τούτη η υποψία τον αναστάτωσε.

Κώστας Σούκας
-Ο έρωτας είναι ένας αληθινός θεός-


ΜΑΘΗΜΑ ΣΟΛΦΕΖ

Είμαστε παιδιά
σαν μια συντροφιά, τότε
και η μουσική
μας άρεσε πολύ, τότε
Μάθημα σολφέζ
γύρω απ' το παλιό πιάνο
νότες δυνατές
νότες απαλές πιάνω

Πέρασε ο καιρός
και ήρθανε καημοί άλλοι
μα η μουσική
πάντα μια γλυκιά ζάλη
Μέσα μου μιλά
μ' ένα μαγικό τρόπο
ξέρει της καρδιάς
τον πιο μυστικό δρόμο
... ...

Γιώργος Χατζηνάσιος / Σέβη Τηλιακού
- με την Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Ετικέτες

permalink

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Επιστροφή στην αρχική σελίδα